تلفن تماس ۲۶۷۱۲۳۳۷-۰۹۱۲۱۲۱۱۲۹۴

ایمیل info@karafeed.com

ساعت کاری ۹ الی ۱۷

غذای ارزان و نصایح کارافید

غذای ارزان

غذای شرکتی ارزان و نصایح کارافید

لابد شما با جستجوی عبارتی مثل غذای شرکتی ارزان یا تهیه غذای ارزان به این صفحه رسیده‎اید. باز هم لابد شما از مدیران یک کسب و کار خصوصی یا سازمانی دولتی هستید که مایوس از کیفیت پایین یا هزینه نامتناسب غذاهای کترینگ ها و رستوران های طرف قرارداد سازمان خود، به دنبال راه حل های تازه‌تری می‌گردید. شاید هم کارمندی هستید که از غذای تکراری و بی مزه و بی روح شرکت و یا قیمت گزاف غذاهایی که خودتان هر روز و به ناچار سفارش می دهید به تنگ آمده‌اید.
در هر حال امیدوار هستید که سرنخ های پنهانِ رستوران هایی با غذاهای ناب و البته ارزان را در همان جستجوی اول بدست بیاورید. به خودتان می گویید حالا که دنیای اینترنت همه چیز را ساده کرده، حتما شما هم به سادگی و با چند کلیک می توانید میزهای غذاخوری شرکت را با غذاهایی لذیذ و در عین حال اقتصادی تزیین کنید. نه؟
باز چه بسا به عنوان یکی از همان لینک هایی که در صفحه اول گوگل ظاهر شده، از ما انتظار دارید که با جملاتی مملو از امید از شما استقبال کنیم و کلمات الهام بخش و انگیزشی خود را نثار قدومتان کنیم که متاسفانه فعلا این اتفاق نمی افتد. مثل هر متخصص دیگری ما شما را به خویشتنداری دعوت می کنیم و می خواهیم از هول غذای شرکتی ارزان در دیگ نیفتید. ما چند دقیقه ای به صحبت نیاز داریم. در طول مطالعه این مطلب به یاد داشته باشید که نویسنده‌، دست اندرکار مجموعه‌ای است که واقعا برای شرکت ها و سازمان ها " غذای شرکتی ارزان " تهیه می کند. پس از پندهای مشفقانه ی او ملول نشوید و تا انتها او را همراهی کنید.

کمینگاه تهیه غذای ارزان

در نفس نشستن پای گوگل و جستجو کردن عبارت غذای شرکتی ارزان یک خوشبینی غم انگیز نهفته است؛ این که با وجود بی سر و سامانی اوضاع و حتی حالا که مواد غذایی هم مثل همه چیز با شیب ملایم سیصد درصدی گران شده، باز هم کسانی پیدا می شوند که غذا را با همان قیمت های قبلی به ما کارمند جماعت بفروشند. این تصور هم وجود دارد که کترینگ ها و رستوران ها سودی افسانه ای می برند و می شود کترینگ هایی را پیدا کرد که کمی منصف ترند و قیمت را برای ما "درستش می کنند" و با سود تعدیل شده تری می فروشند. برای بیرون آمدن از این تصور کافیست به آمار بیش از پنجاه درصدی رستوران ها و کترینگ هایی توجه کنید که در ماههای اخیر مجور خود را ابطال کرده اند. سود آنها کم نشده بود. آن ها در حال ضرردهی بودند.
غذا هم مثل هر محصول اقتصادی دیگر منطق خود را دارد. ضمن تاکید بر اصل "هر چقدر پول بدی همونقدر آش می خوری" باید هشدار داد که خوشبینی در مورد انصاف مسیری است که بیشتر اوقات به دکان افراد مسوولیت نشناس ختم می شود.
نمی شود بدون پرداخت هزینه ی گوشت و برنج مرغوب و دستمزد سرآشپز چیره دست و کارکنان ماهر به غذای شرکتی یا غیرشرکتی مرغوبی رسید. و تازه هزینه های دیگری هم هستند. اجاره بهای یک آشپزخانه مجهز، هزینه های نظارت، هزینه بسته بندی بهداشتی، بیمه، مالیات و ... و شما به عنوان مشتری همه این ها را پرداخت می کنید. وقتی صحبت از غذای شرکتی می شود، هزینه های لجستیک و تضامین هم به این فهرست اضافه می شوند. تاکید می کنیم که غذای شرکتی ارزان وجود خارجی دارد، اما تله های زیادی هم به اسم غذای شرکتی ارزان و کلا تهیه غذای ارزان سر راه شما هستند که آماده‌اند برنج بیات روغن زده و ضایعات گوشت چرخ شده و سویا را به عنوان چلوکباب تابه ای به شما عرضه کنند.
پس این ادعاهای مربوط به تهیه غذای شرکتی ارزان از کجا می آیند؟

غذای پرسنلی یک نیاز زیستی نیست عزیز من!

حالا از زاویه جدیدی به ماجرا نگاه کنیم. آیا وقتی از تهیه غذای شرکتی ارزان حرف می زنیم، به چیزی جز پر کردن شکم پرسنل فکر می کنیم؟ به عنوان مدیر ما بعضا در این موارد به هرم مازلوی مرحوم و طبقه تحتانی آن می اندیشیم و این که با برطرف کردن گرسنگی، قاعدتا کارمندان آمادگی انواع جانفشانی برای سازمان و چه بسا پیمودن مسیری هموار به سمت خودشکوفایی را خواهند داشت.
از زاویه دید کارمند مساله شکل دیگری دارد. غذای شرکتی برای کارمندان به عنوان یک لذت، یک نشانه، یک تجربه معنادار و یک داد و ستد مطرح است. مدیریت علمی، کارمند را یک مشتری می بیند که می تواند چیزهایی فراتر از حضور در سازمان و انگشت زدن و کلنجار رفتن با وظایف روزمره به سازمان شما بدهد. کارمند توانمند مزیت رقابتی سازمان شماست و اولین مشکل غذای شرکتی ارزان، این است که به کارمند پیام می دهد: "خیلی خودت را به زحمت نینداز. ما چیز زیادی برای عرضه به هم نداریم."
معنای نمادین غذا باید ما را درباره تهیه ارزان غذای سازمان به فکر فروببرد. آیا ما در مورد غذای پرسنل خساست به خرج می دهیم؟ یا فقط سعی می‌کنیم بهره‌ور باشیم؟ آیا به یک توافق نانوشته رسیده‌ایم که هر دو طرف –کارمند و سازمان- میزان تلاش و تعهد خود نسبت به هم را کاهش دهند؟ آیا پیامی در مورد سطح و جایگاه سازمان به کارمندانمان می دهیم؟ بهتر است قبل از جستجوی کترینگ ارزان، رستوران ارزان یا هر چیز ارزان دیگر، یکبار چک لیست انتخاب شیوه تامین غذای شرکتی را کامل کنیم.

پارادوکس غذای ارزان

با وجودی که نگارنده ی این سطور تمام تلاش خود را کرده است که یک موضع روشن منطقی اتخاذ کند، ممکن است تا اینجا هنوز شما را به هدفی که از جستجوی عبارت کذایی غذای شرکتی ارزان و فلان داشته اید نرسانده باشد. تعجبی هم ندارد چون هنوز به قسمت اصلی ماجرا نپرداخته‌ایم. تا اینجا گفتیم که جستجوی غذای ارزان می تواند چیز خطرناکی باشد. یعنی هم ذهنیت خطرناکی پشتش هست و هم می تواند نتایج ناامیدکننده ای به بار بیاورد.
در اینجا لازم است که کمی در مورد ریشه ی کلمه ی ارزان کنکاش کنیم. ارزان قاعدتا از ارزیدن می آید و باید به ارزش داشتن، یعنی بیشتر بودن منفعت از هزینه دلالت کند. اما به شکل عرفی ارزان تداعی کننده یک رده‌ی کیفیت هم هست. لباس ارزان، ماشین ارزان، آدم‌های ارزان و ... . از آنجا که کلمه ها میل به گمراه کردن شنونده دارند، کلمه ارزان هم اغلب گول زننده ظاهر می شود. ارزانِ ارزنده یک صفت مربوط به ماهیت نیست، بلکه مربوط به موقعیت است. موقعیتی پیش می‌آید که چیز ارزشمندی با هزینه کم به دست ما می افتد. در حالی که ارزانِ کم‌مایه، ماهیتا به رده ی چیزهای کم منفعت تعلق دارد. غذای ارزان می تواند هر کدام از این دو حالت را داشته باشد.
تهیه ی غذای شرکتی ارزان کم‌مایه، کار سختی نیست. برنج وارداتی یا درجه سه، حبوبات نامرغوب، سنگدان، نان خشک، روغن های بی نام و نشان و صدها ترفند دیگر، همگی ابزارهای مطمئنی برای تهیه غذای ارزان هستند. شانه خالی کردن از زیر بار هزینه های بهداشت، نظارت، نیروی کار حرفه‌ای و ... هم در کاهش هزینه تهیه غذای ارزان کم‌مایه نقش قابل ملاحظه‌ای دارند.
اما غذای ارزان ارزنده یک موقعیت است و مثل هر موقعیت مناسب دیگر، از کنار هم قرارگرفتن عوامل مساعد محیطی و انسانی حاصل می شود. تهیه غذای شرکتی ارزان ارزشمند یک کار تخصصی و مستلزم مدیریت زنجیره تامین، کنترل موجودی و ضایعات، مدیریت مالی، علم و هنر غذا و نوآوریست. با احترام به همه، چنین مدیریتی از عهده کارگران ساده، رستوران داران تجربی و عمه ها و خاله های نازنین خارج است. صحبت از یک شبکه از تامین کنندگان مواد اولیه، برنامه ریزان لجستیک، کارشناسان کیفیت، سرآشپزها، مدیران، آموزش دهنده هایی است که روی منفعت مشتریان تمرکز کرده اند و از منابع در دسترس استفاده حداکثری می برند.

فلسفه کارافید برای تهیه غذای شرکتی ارزان

ممکن است افراد زیادی حتی فرق غذای خوب و بد را متوجه نشوند. ممکن است یک شرکت واقعا به غذای سازمانی با کیفیت متوسط و نه بالا نیاز داشته باشد. در همه حال شعار کارافید این است: مشتری باید بیش از چیزی که می پردازد به دست بیاورد. اگر بودجه غذای شرکتی شما کفاف برنج خوش عطر گیلانی را نمی دهد، باز هم کارافید نمی گذارد کمتر از چیزی که بابت چلو پرداخته اید نصیبتان شود.
مدیران در مورد جنبه ی سمبلیک غذا باید دقت بیشتری به خرج دهند. تا حدی قابل درک است اگر نتوانید غذایی با برنج درجه یک برای کارمندان خود فراهم کنید، اما عزت نفس کارکنان در هیچ حالتی نباید مخدوش شود. کارافید می گوید غذا همیشه باید حس احترام و ارزشمندی را در خورنده برانگیزد. غذاهای خوشمزه و سالمی هستند که با قیمت پایین تهیه می شوند و می توانند منوی هفتگی یا ماهیانه شما را تعدیل کنند. حتی سویا می تواند به جای تقلب، یک راه حل باشد. در واقع افرادی هستند که با ملاحظات رژیمی پروتئین گیاهی را به گوشت ترجیح می دهند. اگر بتوانید انتخاب را به عهده ی کارمندان بگذارید، حس رضایت و عدالت آن ها بودجه شما را به شکلی هدایت خواهند کرد که در آخر همه راضی باشند. شاید تصورش سخت باشد که کارمندان هر روز یکی از ده ها نوع غذای با کیفیت را بر اساس بودجه و ترجیحات غذایی و اقتضای رژیم خود انتخاب کنند، اما این در واقع همان راه حلی است که کارافید با تکیه بر فناوری اطلاعات ابداع و در سامانه آنلاین رایگان خود تعبیه کرده است.

***
یک مدیر قبل از فکر کردن به تهیه غذای شرکتی ارزان باید ذهنش را در مورد ماهیت علمی و تخصصی صنعت غذا شفاف کند و بعد در حالی که شعر حکیمانه سعدی "بوریاباف اگرچه بافنده‌ست....." را بر لب دارد، یک بار دیگر عبارت خطرناک غذای پرسنلی ارزان را جستجو کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × یک =